Asset Publisher Asset Publisher

budowa warstwowa lasu

Widoczną cechą lasu jest jego budowa, składa się on bowiem z kilku warstw. Najważniejszą rolę w występowaniu warstw lasu pełnią drzewa. Decydują one o warunkach życia dla pozostałych organizmów występujących w lesie. Drzewa zacieniają dno lasu, zmniejszają parowanie oraz zwiększają wilgotność powietrza, przez co w każdej warstwie panują nieco inne warunki ekologiczne, odpowiadające różnym organizmom. Jedne z nich zamieszkują najniższą warstwę lasu, czyli ściółkę leśną, inne runo leśne, jeszcze innym najbardziej odpowiada życie w podszycie lub koronach drzew.

 

Żeby las mógł funkcjonować bez zarzutu, organizmy z różnych pięter, połączone systemem wzajemnych zależności, muszą współżyć ze sobą.

Ściółka leśna

Ściółka to warstwa opadłych liści, gałęzi,  kawałków kory i nasion, a także szczątków zwierząt. Warstwa ta zapobiega nadmiernemu parowaniu wody oraz chroni przed obniżeniem temperatury gleby. Żyją w niej między innymi bakterie i grzyby (tzw. reducenci), które rozkładają  martwą materię organiczną. Powstałe w ten sposób składniki wykorzystywane są  przez rośliny jako pokarm. Ściółkę leśną licznie zamieszkują owady, dżdżownice, krety oraz ryjówki. Dżdżownice i larwy owadów drążąc kanaliki napowietrzają glebę. Kret kopiąc korytarze tuż pod powierzchnią gleby szuka smakowitych dla niego dżdżownic i pędraków.  Wszechobecnymi  mieszkańcami ściółki leśnej i gleby są mrówki, żyjące w wielkich społecznościach. Pod kamieniami i w spróchniałych pniach drzew mieszkają wije i stonogi . Ściółka leśna to także miejsce życia żuków, biegaczy, ślimaków i niektórych pająków.

Runo leśne

Runo leśne jest najniższą warstwą zbudowaną z żywych roślin. Wczesną wiosną, gdy drzewa i  krzewy nie mają jeszcze liści i dużo światła dociera do dna lasu, warstwa ta jest najbujniejsza.  Wśród roślin runa leśnego można wymienić między innymi pięknie kwitnące wiosną zawilce, przylaszczki, fiołki, konwalie i przebiśniegi, a także krzewinki: wrzosy, borówki, poziomki czy maliny. Do warstwy runa zaliczamy także paprocie oraz grzyby. W gęstych lasach iglastych ze względu na duże zacienienie, rośliny zielne prawie nie występują, ich miejsce zajmują mchy i porosty. W runie leśnym, żyje wiele gatunków owadów i pająków. W wilgotnych zakątkach runa spotkamy żaby, a w odsłoniętych i nasłonecznionych miejscach wylegiwać mogą się węże lub jaszczurki. Warstwę zielną zamieszkują także ssaki, między innymi nornice, jeże, borsuki i lisy.  

Podszyt

Podszyt  złożony jest z krzewów i młodych drzew, których wysokość nie przekracza 6 metrów. Budują go gatunki, którym nie przeszkadza cień wyższych drzew. Typowymi gatunkami dla tej strefy są leszczyna, dziki bez, bez koralowy, kruszyna, kalina, czeremcha oraz jałowiec. Na korze krzewów i młodych drzew żyje wiele pajęczaków oraz owadów. Ptaki, m.in. rudziki, zięby i dzięcioły, przeszukując korę wyciągają z jej zagłębień smakowite larwy. Jesienią większość krzewów wytwarza barwne i bogate w cukier owoce, stanowiące pokarm wielu zwierząt. Wśród krzewów i młodych drzew również znajduje schronienie żaba zwana rzekotką drzewną. W warstwie podszytu spotkać można sarny  i jelenie żywiące się korą, zielonymi liśćmi, pąkami i owocami leśnymi. Warstwa ta dostarcza im także głownie schronienia, daje możliwości odwrotu i znalezienia kryjówki w razie niebezpieczeństwa.

Drzewostan

Najwyższą warstwę tworzą korony różnych gatunków drzew liściastych i iglastych, m.in. dąb, brzoza, buk, lipa, sosna, świerk i modrzew. W niektórych lasach pod parasolem koron rozwija się druga warstwa złożona z mniejszych drzew, które nie są wystawione na działanie wiatru i słońca. Stają się więc dla małych ptaków doskonałym miejscem zakładania gniazd. Duże ptaki szponiaste, np. jastrzębie czy bieliki na budowę gniazda wybierają wysokie, dorodne drzewa. W dziuplach gnieżdżą się m.in. sikory, szpaki, puszczyki i kowaliki. Pod korą drzew też tętni życie. To miejsce bytowania chrząszczy  - od maleńkich korników po wielkie larwy kozioroga dębosza. W koronach drzew żyją również niewielkie ssaki.

Źródło tekstu:

eko.edu.lodz.pl/pubklikacje/publikacje-foldery/warstwy-lasu.html


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Łowiectwo

Łowiectwo

Łowiectwo w ustawie „Prawo łowieckie" z 1995 r. definiowane jest jako element ochrony środowiska przyrodniczego, na który składa się ochrona zwierząt łownych i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.

Łowiectwo

            Od roku 1994 na podstawie Decyzji Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa Nadleśnictwo Okonek zarządza Ośrodkiem Hodowli Zwierzyny nr 2 „Brokęcino-Bagnisko". Całkowita powierzchnia obszaru OHZ to ok. 10 tys. ha. W granicach obwodu łowieckiego znajdują się tereny po byłym poligonie wojskowym Okonek. Urozmaicone ukształtowanie terenu oraz różnorodność form przyrodniczych daje duże możliwości do prowadzenia gospodarki łowieckiej.

        

            Ilość zwierzyny łownej na terenie obwodu jest bardzo duża. W roku 2020 szacowna liczebność zwierzyny grubej wyniosła kolejno około:

  • ok. 400 sztuk jelenia
  • ok. 600 sztuk sarny
  • ok. 150 sztuk dzików.

    Na terenie OHZ nr 2 „Brokęcino Bagnisko" znajduje się ponad 20 ha poletek łowieckich, blisko 8  ha zagospodarowanych łąk śródleśnych i przyleśnych oraz 100 szt. ambon. Duże zagęszczenie urządzeń i miejsc związanych z prowadzeniem gospodarki łowieckiej,      wpływa korzystnie na atrakcyjność łowiska.

      

Dodatkowo w obwodzie spotkać można wiele gatunków zwierzyny drobnej, takiej jak: lis, jenot, borsuk, tchórz, kuna oraz ptaków (kaczki, gęsi, gołębie oraz słonki). Z rzadkich gatunków chronionych na terenie obwodu występują wilki i żubry, których obecność świadczy o naturalnym charakterze łowiska.

Na terenie OHZ-tu oprócz realizacji celów związanych z prowadzeniem zagospodarowania łowisk wykonywane są również polowania. Połączenie wysokich stanów zwierzyny
z urozmaiconą konfiguracją terenową łowiska sprzyja atrakcyjnym polowaniom. Szczególnie ciekawą przygodą łowiecka są polowania na jelenie byki podczas rykowiska. Ukształtowanie terenu umożliwia koncentrację jeleni podczas rykowiska w trudnodostępnych terenach. Dlatego też w tych właśnie miejscach odbywają się, jedne z bardziej widowiskowych rykowisk w regionie.

Nadleśnictwo Okonek prowadzi biuro polowań, które w swojej ofercie ma zarówno polowania dla myśliwych polskich, jak i zagranicznych. Osoby zainteresowane przygodą łowiecką na terenie Ośrodka Hodowli Zwierzyny nr 2 "Brokęcino-Bagnisko" zachęcamy do współpracy. Wszystkie oferty i zapytania prosimy kierować na adres mailowy: okonek@pila.lasy.gov.pl lub telefonicznie 532 453 754.